27 Mart 2010 Cumartesi

Piknik - 1 - Gölcük Yaylası (Simav)



"Yılın ilk pikniği... 2010 yılının ilk pikniğini ailecek yapmak nasip oluyor. Güneşli havayı ve haftasonunu fırsat bilip, kendimizi çam ağaçlarıyla bezenmiş Gölcük yaylasına atıyoruz. Gölcük, çam ağaçlarıyla kaplı ormanın içindeki krater gölünden almış bu ismi. 1470 rakıma sahip, Simav' a 17 km mesafedeki bir mesire yeri. Babam mangalı yakarken, annem çay demlerken, ben de küçük bir gezinti yapıyorum."








Aylardır beklediğimiz, baharın habercisi çiçekler yavaş yavaş açmaya başlamış. Dikenler boynunu bükmüş. Aceleye gerek yok bundan sonra gün, güzel gündür. İnanıyorum ki herşey bu bahar günü gibi çok güzel olacak... Sen de inan yavru kuş.








Portakal kabuğundan gemi yapıp, kendimce eğleniyorum.









Dönüş yolu boyunca bir kaç yerde mola verip, keyf çayı yudumlarken harika manzaraları ve batan güneşi seyrediyoruz.


















Bir yanda ay, öbür yanda güneş...





SON

25 Mart 2010 Perşembe

Huzurevi Ziyareti

"Hayatlarını kendileri idame ettiremeyecek yorgunlukta, 70' li, 80' li hatta 90' lı yaşlardaki amcalar ve teyzelerin, günlük ihtiyaçlarının karşılandığı bir yer huzurevi. Hayatı, zamana bağlı -t² + c fonksiyonu gibi düşünecek olursak görülüyor ki; yaşam süresi ikinci kez sıfıra yaklaştığında insanlar da tekrardan çocuk gibi davranıyorlar. Çocuk yaşlarda görülen heceleyerek konuşmalar ya da aynı sözü birçok kez tekrarlamalar ve sormalar, küçük hediyelere içten sevinmeler, basit konularda kıskançlıklar vb. davranışlar bu yaşlarda da görülüyor. Huzurevinde sanki bu kuramın doğruluğuna şahit oluyoruz."

Türk Telekom' um duyarlı etkinliği vesilesiyle huzur evini ziyarete gittik. Yaşlıların, kimsesizlerin gönüllerini almak, kısa bir süreliğine de olsa yalnızlıklarını unuttutmak, onları sevindirmek amacıyla düzenlenmiş bir etkinlikti. Telekom personelinin yoğun ilgi gösterdiği bu etkinliğin fazlasıyla amacına ulaştığını söyleyebilirim.

Kalplerde uzun yılların biriktirdiği acılar, sevinçler, endişeler, üzüntüler, neşeler, korkular, pişmanlıklar daha ne varsa hepsi yüzlerine yansımış. Yüzlerdeki her kırışıklığın, dudaklardaki burukluğun, gülümsemenin, gözlerdeki, kaşlardaki yorgunluğun, bitkiliğin, akıllarındaki düşüncelerin derin anlamları var. Kısa sohbetlerimizde bütün bu yüz ifadelerine tanık oluyoruz.









Her bir yaşlıya üzerinde ismi yazan baston takdim ediyoruz. Bazıları eski bastonlarını hemen bırakamasalar da bizlere dualar, teşekkür ediyorlar, çok seviniyorlar. Sevinçleri elmacık kemiklerinden okunuyor. Fasıl eşliğine güle oynaya zaman geçiriyoruz.




































Kısa süren ziyaretimizin ardından bizleri dış kapıya kadar ayakta ve güler yüzleriyle uğurluyorlar. Bizler de bu huzurlu ortamdan huzur içinde ayrılıyoruz.





20 Mart 2010 Cumartesi

4. FDT Gezisi - 2. Gün - 3. Bölüm - Dönüş (Ayvalık)



4. FDT Gezisi - 2. Gün - 2. Bölüm - Ayvalık Şehir Turu



Ayvalık içinde bir çok kiliseden camiye çevrilmiş ibadethane var. Bunlardan en görkemlisi ise "Yeni Cami". Cumhuriyet' in ilk döneminde camiye dönüştürülmüş. Orijinal yapısını muhafaza eden bu cami, halen Hristiyanlığın bir çok izini taşıyor. İmam efendi cami hakkında tarihi bilgiler verdi. Sadece İsa ve Meryem figürleri koyu kırmızıyla kaplanmış. İbadet yönü Kabe' ye çevrilmiş ve mimariye uygun hediye edilen mihrap eklenmiş. Minber bile orijinal; yüksekçe bir kürsüye merdiven ilave edilerek oluşturulmuş. Başka medeniyetler bizim yaptığımız camilerimizi yakıp yıkarken, ecdat bir kez daha kültüre verdiği değeri mütevazi bir şekilde ortaya koymuş.









Yeni Cami büyülüyor bizi, uzun bir süre ayrılamıyoruz...





Görkemli yapının büyüsünden sıyrılıp, şehrin son karelerini çekmeye çıkıyoruz. Unutulmaz bir anı olarak kalacak olan normal ve vişne muhabbeti bütün gün boyunca dilimize dolanıyor. İşte muhabbetin baş rol oyuncuları. Sevim ve Nuray aplalar ile Enes Api... :)







Buluşma noktamıza varırken sahil yolunda yürüme yarışması düzenlendiğini farkediyoruz. Arka sıradakilerden bir kaç azimli sporcu...





Artık dönme vakti geldi. Normal arkadaşlarla pazardan aldığım ağaç kavununu yedikten ve bir kaç deniz fotoğrafı çektikten sonra, yorgun gözlerle ayrılıyoruz Ayvalık' tan. Unutulmayacak muhabbetler için emeği geçenlere teşekkür eder, bir sonraki gezimizde buluşmak dileğiyle esenlikler dilerim.





Blog Listem

Blogger tarafından desteklenmektedir.