"Nasıl sevinmez insan?
Bugün 23 NİSAN.
Bak süslenmiş dört bir yan,
Yaşasın 23 Nisan"
dizeleriyle başlıyan şiiri hepimiz hatırlarız. 23 Nisan dendiğinde ilk bu şiir aklıma geliyor. Tiz bir sesle bağırarak okunan 23 Nisan şiiri...
23 Nisan sabahı 9 gibi kahvaltımı yaptıktan sonra bayrama gideyim mi gitmiyeyim mi diye düşünürken kendimi kutlamanın ortasında buluverdim. En son çocukken gitmiştim bayram kutlamalarına. Yıllar sonra çocuk bandosunu görünce ilkokuldaki bando takımındaki halim aklıma geldi. Ben de yaklaşık 15 yıl önce onların boyunda, onların aklında idim. İzledikçe duygulandım.

Bayram kutlamalarına sonradan katılmam nedeniyle stadyumun en arkasında yer buldum. Uzak da olsa fotoğraflamaya çalıştım. Bakın minik tekvandocular nasıl da birbirlerini yerden yere vuruyorlar.


Bu minikleri görünce de anaokulu anılarım canlandı. Yine bir 23 nisandı. Aynı kıyafetler için de ben. 1, 2 , 3, 4 diye içimden sayarak müziğe ayak uydurmaya çalışıyordum. Hey gidi günler hey...



Minik yaren ekibi yöresel oyunları sergiliyor.


Son olarak da minik kafkas ekibi gösterilerini sunuyor. Ve akşam devam etmek üzere kutlamaya ara veriyoruz.


Bu duygu selini yaşayıp, küçüklüğüme gidip geldikten sonra artık bayramları kaçırmamaya karar verdim. 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız kutlu olsun!
0 yorum:
Yorum Gönder