1. CS Misafir - 1. Kısım

" Kütahya için öyle gezip görülesi bir yer değildir derler - Ben de öyle derim - ama tarihe merakı olan turistlerin ziyaret ettiği, her karışında merkezi ve ilçeleri dahil tarih kokan Ege' nin nadide şehirlerinden birisi (Macar misafirim yıllık izininin bir haftasını kullanarak, Türkiye gezisi yaptı. Türkiye gezisinde uğradığı tek yer Kütahya, 5-6 saat de Yalova da kalmış. İlginç!). İngiliz, Rus, Macar misafirlerimden sonra Kütahya' ya Hollanda' dan 2 misafirim geldi. Gerrie ile Henk. İki kardeş Türkiye turuna çıkmışlar. İstanbul, Bursa, Ankara, Eskişehir' den sonra Kütahya' yı gezip, görmek için 2-3 gün benim misafirim olacaklar. Henüz bir akşam geçirdik.
Benim gibi misafirperver bir arkadaşla tanıştıkları için ne kadar şanslılar bir bilseler! "



Beraber vakit geçirdiğimiz ilk akşamdan izlenimler:

Bizim evden iş yerine gittiğimiz o dar sokakta çanak anten modası var. Sanki binaların vazgeçilmez dekoruymuş gibi çanak anteni olmayan apartman yok. Her geçen gün bir yenisi ekleniyor. Çıkan kiracı çanağını beraberinde götürürken, yeni gelen de beraberinde çanak antenini getirip aynı yere taktırıyor.



Bu sokak da anıtsal yapıları koruma kapsamı içerinde olduğundan, buradaki çok eski binalar restore edilmeyi ya da yıkılıp bire bir aynısının yapılmasını bekliyorlar. Maalesef bu sokokta da diğer civar yerlerdeki gibi buram buram tarih kokan bu eski binalar acı çekmekte, onları koruyan olmamasına rağmen onlar içlerindeki umudu her dem canlı tutmaya çalışmaktadırlar. Bazıları ise bir takım çabalar ile yaşatılmaya çalışılmaktadır.



O dar sokakta yürürken gözümüze, çiniden yapılmış süs eşyaları, küçük tabak vb. şeylerin üzerlerine desenler çizme ve bunları rengarenk boyama işini yapan küçük bir atölye takıldı. Kütahya' nın nerdeyse her sokağına bir çini, seramik işiyle uğraşılan bir dükkan var. Buralara kadar yayılmış demek ki bu sanat - ekmek kapısı. Bu şirin atölyede bir kaç el sanatı gözümüze takılıyor!







Yavaş yavaş ilerlerken yolu sonunda 8 ayımızı geçirdiğimiz ve uzun yıllar çalışacağımızı düşündüğümüz şirketimiz Türk Telekom binası bütün heybetiyle karşımıza çıktı. Belki binasın bu haliyle son karesini ben çekmiş oldum. Çünkü kısa bir zaman sonra bina modern yüzüyle bizlerin daha ferah bir ortamda çalışmasına imkan tanıyacak. Binamızın en üstünde ise Fatih Bey' in gönül verdiği antenler bizi karşıdan selamlıyorlar.



Evet, Kütahya Belediye Başkanımız tarafından ismi "Sevgi Yolu" olarak değiştirilmiş, araba girişine kapatılarak, yayalara açıldığı Cumhuriyet Caddesine çıktık. En popüler cadde olması dolayısıyla misafirlerimizi gezdiriyoruz. Yürüyüş sırasında yakaladığımız enstantanelerden...





İşte "Vazo" ! Kütahya' nın porseleniyle bezenmiş, herkesin namını duyduğu o meşhur vazo! Orası bir buluşma noktası... O Kütahya' ya gelip de fotoğraf çekilmezse olmaz bir Vazo...







Akşam oldu. Haliyle acıktık. Misafirlerimiz o kadar ince ruhlu ki biraz da çekingenliğin etkisiyle biz aç değiliz dediler. Mustafa Bey geçenlerdeki festivalde yemek fişi kazanmıştı. Hemen başına üşüşüverdik. Gelsin menüde ne varsa... Yemekler geldi. Bir de baktım ki Gerrie benden önce bitiriverdi saç kavurmasını. Hayret kendileri acıkmamıştı diye fısıldaştık. :) İşte o insanın canını çektiren menü- ben yazarken bile azım sulandı - :









Eee, karnımız da doydu. Üzerine bir Türk Kahvesi içilir artık. Ne demişler; "ister zengin ol, ister fukara, yemekten sonra iç bir Türk Kahvesi. " Böyle miydi bu söz? Neyse... Cümbür cemaat Germiyan Konağına gitmeye karar verdik. Kapısına vardık. Girişteki kapı tokmaklarına dikkatinizi çekerim. Sağdaki ince tonda ses çıkarıyor, soldaki ise kalın tonda. Bayanlar ince olanı tıklatıyorlar, erkekler ise kalın olanı. :) Konak içerisindeki kimin geldiğini bu şekilde anlıyorlar.



Germiyan konağı gerçekten insana huzur veriyor. Asırlık ahşap yapısı, mobilyaları bizi tarihin derin sayfarına götürecek kadar etkili duruyor. Kahve faslından sonra Fatih Bey falımıza baktı. Bizde gelecek merakı olmuştur hep. Biraz kendi yorumu, biraz atmasyon derken kısmetimiz açıkmmış. Oh şükr! dedik.







Germiyan Konağı' ndan ayrılırken, konakların olduğu caddede bir sessizlik hakimdi. Usul usul evin yolunu tuttuk eski evlerin arasından geçerek.



Batsın Bu Dünya!